Во едно време да бидеш дете значеше да играш ластик и фудбал пред зграда, а не да се ограничиш на компјутерски игри.

Во едно време да бидеш тинејџер значеше да имаш платонска љубов, симпатија од чиј поглед зацрвенуваш, да уживаш во преспивањето кај другарите и заедничкото пишување домашна работа… Денес, да бидеш тинејџер значи да бидеш несфатениот, неразбраниот, време кога најчесто ја пиеш првата од многуте пијачки и ја палиш првата цигара.

Во едно време да биде возрасен значеше да имаш работа од 8 до 14 часот и петок беше последниот работен ден од неделата. Денес и петок не е тоа што беше кога во сабота (па некогаш дури и во недела) си на работа.

Во едно време пиевме кафе почесто, излегувавме со пријателите секој ден, а денес да не е Facebook или другите социјални мрежи нема да можеме да се видиме (иако на слика).

Во едно време приватноста беше само наша, а сега е наша и на нашите „Fb пријатели“.

Во едно време зборот „Те сакам“ беше дијамант со голема вредност, сега се експлоатира како „Добар ден“.

Далеку ли беше тоа време?

Коментари

коментари

СПОДЕЛИ
Претходна објава„Кавкаски круг со креда“ вечерва во Драмски!
Следна објаваСтан во поткровје [85 м2]
Членот на креативното семејство кој ја перцепира уметноста како експресионистичка и прогресивна категорија. Со фотографска меморија и селективно избирање и величање на големите уметници, успешно ја промовира креативната страна на животот. Како застапник на уметничките вредности во разнообразност, вистинското креативно освежување и инспирација го бара во историски маркантните показатели на уметност.

НЕМА КОМЕНТАРИ

ОСТАВЕТЕ ОДГОВОР