Сакам кога…

Сакам кога... неочекувано ќе ми се јавиш и во рок од една секунда ќе ми кажеш „те сакам“ и ќе ми спуштиш слушалка. ...

Три недели откако ме остави

Недела прва. Можни причини поради кои таа ме остави: 1. Беше киднапирана од вонземјани 2. Се претвори во сирена 3. Се приклучи во група на пирати   Недела втора. Можни причини...

Таа ноќ | Нада Костадинова

Taа ноќ, тој поглед, таа прегратка. Загубено е само она од кое што сме се откажале. Душата на болниот секогаш боли повеќе од коските. Храмот...

Писма | Quentin Scribbler

Барав начини да бидам искрен со себе. Ти си одеше на сите страни од светот со заслепувачка светлина под нозете. Додека спиеше во прегратки потешки од окови, јас на...

Смрт на еден песимизам

Може ли некој да го покрие сјајот на сонцето, а претходно на својата дланка да ја прецрта вечната борба на доброто и злото, без...

#MotivationalMonday: Кратка приказна за чајот и како да живееме поисполнето

  Динамиката на нашето функционирање во 21от век става стеги и врши притисок врз нашето живеење во 21от век. Забораваме да живееме во вистинската суштина на...

Јосип Коцев – Вчера и утре

Има денови кога смртно му се лутам на другиот јас, и од таа причина престанувам да си зборувам самиот со себе. Докторите тогаш ми ги запираат лекарствата, а телалот грми: се врати...

Како да победите во расправија?

Динамичното темпо на дваесет и првиот век става на дневен ред многу прашања кои попримитивниот човек никогаш не би си ги поставил себеси или...

Чувај ми ги редовите со крв обоени | Ива Китановска

Дојди. Лесно ќе ми ја препознаеш вратата. Да, веднаш ќе препознаеш која е моја. Обоена е со крв. Кај мене и крошната на дрвото цвета...

Доволно своја ми е името | Наталија Наумовска

Го знаеш она чувство кога мислиш дека колку повеќе „припаѓаш" некому толку повеќе стануваш своја? Не припаѓање како некого да поседуваш, туку како желба...

Човеку, пријателот е само сенка

Пријателот е сенка, сопствена сенка од која колку и да се обидуваш да побегнеш секогаш ќе ти биде поблиску зад петици. Понекогаш, лутајќи низ градина...

Старецот со сините очи

Можеби последната насмевка ќе ѝ значеше најмногу на целиот свет и ќе ја чуваше и паметеше секогаш кога ќе посакаше да се почувствува како...

Она малку…

Секогаш се чувствував исто крај тебе, Непријатно. Како непоканет гостин во растурена соба, како стомачен вирус, летна настинка, телефонски повик во незгодно време. Непријатно како недостаток на пари пред да платиш...

Да имав повеќе храбрoст, па да ти признaв…

Боли, ти ја кине душичката, но онака бавно, самозадоволувајќи се ти ги парализира мислите, влегува во секоја пора од твојата кожа, го одзема секој...

Карневалот во село Ратево

Длабоко во пазувите на Малешевските Планини, во срцето на Малешево, чука духот на традицијата, чука духот на предците... Тука, во Ратево, живее митот за...

Ивона Дамеска – Ида | Мирис на јасмин

МИРИС НА ЈАСМИН Во собата темна, штом кандило одненадеж светна, на софата мала, се покажа силуета, од една девојка млада. Додека дождливата капка, шепотејќи тивко паѓаше од олуците и нежно...