Јосип Коцев – Вчера и утре

Има денови кога смртно му се лутам на другиот јас, и од таа причина престанувам да си зборувам самиот со себе. Докторите тогаш ми ги запираат лекарствата, а телалот грми: се врати...

Доволно своја ми е името | Наталија Наумовска

Го знаеш она чувство кога мислиш дека колку повеќе „припаѓаш" некому толку повеќе стануваш своја? Не припаѓање како некого да поседуваш, туку како желба...

Она малку…

Секогаш се чувствував исто крај тебе, Непријатно. Како непоканет гостин во растурена соба, како стомачен вирус, летна настинка, телефонски повик во незгодно време. Непријатно како недостаток на пари пред да платиш...

Плати со поезија 2016

Бездруго, најочекуваниот понеделник во последно време! Она што го прави денешниот ден да биде очекуван со драга волја всушност, е иницијатива којашто започна и не...

Потрошив илјада години

Чувај ми ја тишината како аманет од мене. Избледи ги сите слики што ги чував под коскиве , зошто еднаш ти ми рече: „наше...

Коси од розева волница

Ќерка ми се вика Солза. Солза - како капката што ми виснуваше од крајчето на окото додека со стиснати заби ѝ давав род. Солза - како...

Човеку, пријателот е само сенка

Пријателот е сенка, сопствена сенка од која колку и да се обидуваш да побегнеш секогаш ќе ти биде поблиску зад петици. Понекогаш, лутајќи низ градина...

#MotivationalMonday: Кратка приказна за чајот и како да живееме поисполнето

  Динамиката на нашето функционирање во 21от век става стеги и врши притисок врз нашето живеење во 21от век. Забораваме да живееме во вистинската суштина на...

Таа ноќ | Нада Костадинова

Taа ноќ, тој поглед, таа прегратка. Загубено е само она од кое што сме се откажале. Душата на болниот секогаш боли повеќе од коските. Храмот...

Нештата со душа

Ги сакам нештата со душа. Така и ги гледам за целосно да ги доживеам. Секогаш се надевам дека таа моја особина која на многу...

За Љубовта…

Зарем Св. Валентин е потребен за да си покажеме колку се сакаме? Сакајте ја, не само на Св. Валентин, ами секој ден, секој миг... Кога...

Ивона Дамеска – Ида | Мирис на јасмин

МИРИС НА ЈАСМИН Во собата темна, штом кандило одненадеж светна, на софата мала, се покажа силуета, од една девојка млада. Додека дождливата капка, шепотејќи тивко паѓаше од олуците и нежно...