Немој да ми с(т)удиш | Ива Китановска

Не, немој да ми судиш. Немој ни да се трудиш да ме разбереш. Не очекувај ништо од мене. Само така нема да те боли. Ама немој...

Она малку…

Секогаш се чувствував исто крај тебе, Непријатно. Како непоканет гостин во растурена соба, како стомачен вирус, летна настинка, телефонски повик во незгодно време. Непријатно како недостаток на пари пред да платиш...

Доволно своја ми е името | Наталија Наумовска

Го знаеш она чувство кога мислиш дека колку повеќе „припаѓаш" некому толку повеќе стануваш своја? Не припаѓање како некого да поседуваш, туку како желба...

Старецот со сините очи

Можеби последната насмевка ќе ѝ значеше најмногу на целиот свет и ќе ја чуваше и паметеше секогаш кога ќе посакаше да се почувствува како...

Сакам кога…

Сакам кога... неочекувано ќе ми се јавиш и во рок од една секунда ќе ми кажеш „те сакам“ и ќе ми спуштиш слушалка. ...

Гулабот од 6ти спрат

Полуапстрактните, недоразбудени шари од сонце на бетонските коцки си го наоѓаат патот кон нашите прагови. Бетонот, несвесен колку кондури и покондурени ќе го изгазат...

Писма | Quentin Scribbler

Барав начини да бидам искрен со себе. Ти си одеше на сите страни од светот со заслепувачка светлина под нозете. Додека спиеше во прегратки потешки од окови, јас на...

Славковите „Цветови“ | Ива Китановска

Повели, влези. Добро дојде во мојот скромен, изнајмен дом. (Се трудев да не делувам премногу љубопитна, а вистината беше дека немав премногу време да согледувам каде...

Лето во есенски лисја | Фросина Анѓелкоска

Сувост. Во воздухот. Во гранките. Во боите. Во утрата. Во ветрот. Сува сувост. Во влажната пареа од црното небитие што ми ги стоплува гласните жици на изгрејсонце. Во излитени метафори стокмени од...

Сфаќање на љубовта

Постојат многу дефиниции и теории околу тоа што е тоа љубов. Причината за тоа е фактот што секоја личност има свое сопствено искуство со...

Нештата со душа

Ги сакам нештата со душа. Така и ги гледам за целосно да ги доживеам. Секогаш се надевам дека таа моја особина која на многу...

Човеку, пријателот е само сенка

Пријателот е сенка, сопствена сенка од која колку и да се обидуваш да побегнеш секогаш ќе ти биде поблиску зад петици. Понекогаш, лутајќи низ градина...

Потрошив илјада години

Чувај ми ја тишината како аманет од мене. Избледи ги сите слики што ги чував под коскиве , зошто еднаш ти ми рече: „наше...

Смрт на еден песимизам

Може ли некој да го покрие сјајот на сонцето, а претходно на својата дланка да ја прецрта вечната борба на доброто и злото, без...

Чувај ми ги редовите со крв обоени | Ива Китановска

Дојди. Лесно ќе ми ја препознаеш вратата. Да, веднаш ќе препознаеш која е моја. Обоена е со крв. Кај мене и крошната на дрвото цвета...

Таа ноќ | Нада Костадинова

Taа ноќ, тој поглед, таа прегратка. Загубено е само она од кое што сме се откажале. Душата на болниот секогаш боли повеќе од коските. Храмот...