Старецот со сините очи

Можеби последната насмевка ќе ѝ значеше најмногу на целиот свет и ќе ја чуваше и паметеше секогаш кога ќе посакаше да се почувствува како...

Плати со поезија 2016

Бездруго, најочекуваниот понеделник во последно време! Она што го прави денешниот ден да биде очекуван со драга волја всушност, е иницијатива којашто започна и не...

Три недели откако ме остави

Недела прва. Можни причини поради кои таа ме остави: 1. Беше киднапирана од вонземјани 2. Се претвори во сирена 3. Се приклучи во група на пирати   Недела втора. Можни причини...

Да имав повеќе храбрoст, па да ти признaв…

Боли, ти ја кине душичката, но онака бавно, самозадоволувајќи се ти ги парализира мислите, влегува во секоја пора од твојата кожа, го одзема секој...

Како да станете поет: Тајната на поезијата

Кога за момент ќе заборавиме на бучниот свет кој не опркружува и се фокусираме само на нашот здив или нашиот пулс ќе станеме свесни...

#MotivationalMonday: Кратка приказна за чајот и како да живееме поисполнето

  Динамиката на нашето функционирање во 21от век става стеги и врши притисок врз нашето живеење во 21от век. Забораваме да живееме во вистинската суштина на...

Искри искрени

Имам едно прашање до Вас. Да, „Вас“ се однесува на секој оној кој ја отвори оваа статија - дали од љубопитност, дали од лицемерие или...

Извадоци од стихозбирка "Темјанушка"

ОЧЕКУВАЊЕ Стрела исфрлена по реката создавам бунар да ја уловам, да се разгорам кај тебе сакам да шетам од љубов низ едни градини бели...

Таа ноќ | Нада Костадинова

Taа ноќ, тој поглед, таа прегратка. Загубено е само она од кое што сме се откажале. Душата на болниот секогаш боли повеќе од коските. Храмот...

Јосип Коцев – Вчера и утре

Има денови кога смртно му се лутам на другиот јас, и од таа причина престанувам да си зборувам самиот со себе. Докторите тогаш ми ги запираат лекарствата, а телалот грми: се врати...

Смрт на еден песимизам

Може ли некој да го покрие сјајот на сонцето, а претходно на својата дланка да ја прецрта вечната борба на доброто и злото, без...

Писма | Quentin Scribbler

Барав начини да бидам искрен со себе. Ти си одеше на сите страни од светот со заслепувачка светлина под нозете. Додека спиеше во прегратки потешки од окови, јас на...

Амберно сонце | Фросина Анѓелкоска

Ослепен од магливиот мрак на сопствениот ум, човек не знае да види амберно сонце. Можеби е суптилен премин од разум кон неизмерно малигно битисување,...

Лето во есенски лисја | Фросина Анѓелкоска

Сувост. Во воздухот. Во гранките. Во боите. Во утрата. Во ветрот. Сува сувост. Во влажната пареа од црното небитие што ми ги стоплува гласните жици на изгрејсонце. Во излитени метафори стокмени од...

Славковите „Цветови“ | Ива Китановска

Повели, влези. Добро дојде во мојот скромен, изнајмен дом. (Се трудев да не делувам премногу љубопитна, а вистината беше дека немав премногу време да согледувам каде...

Чувај ми ги редовите со крв обоени | Ива Китановска

Дојди. Лесно ќе ми ја препознаеш вратата. Да, веднаш ќе препознаеш која е моја. Обоена е со крв. Кај мене и крошната на дрвото цвета...