#MotivationalMonday: Кратка приказна за чајот и како да живееме поисполнето

  Динамиката на нашето функционирање во 21от век става стеги и врши притисок врз нашето живеење во 21от век. Забораваме да живееме во вистинската суштина на...

Јосип Коцев – Вчера и утре

Има денови кога смртно му се лутам на другиот јас, и од таа причина престанувам да си зборувам самиот со себе. Докторите тогаш ми ги запираат лекарствата, а телалот грми: се врати...

Доволно своја ми е името | Наталија Наумовска

Го знаеш она чувство кога мислиш дека колку повеќе „припаѓаш" некому толку повеќе стануваш своја? Не припаѓање како некого да поседуваш, туку како желба...

Да имав повеќе храбрoст, па да ти признaв…

Боли, ти ја кине душичката, но онака бавно, самозадоволувајќи се ти ги парализира мислите, влегува во секоја пора од твојата кожа, го одзема секој...

Гулабот од 6ти спрат

Полуапстрактните, недоразбудени шари од сонце на бетонските коцки си го наоѓаат патот кон нашите прагови. Бетонот, несвесен колку кондури и покондурени ќе го изгазат...

Старецот со сините очи

Можеби последната насмевка ќе ѝ значеше најмногу на целиот свет и ќе ја чуваше и паметеше секогаш кога ќе посакаше да се почувствува како...

Чувај ми ги редовите со крв обоени | Ива Китановска

Дојди. Лесно ќе ми ја препознаеш вратата. Да, веднаш ќе препознаеш која е моја. Обоена е со крв. Кај мене и крошната на дрвото цвета...

Искри искрени

Имам едно прашање до Вас. Да, „Вас“ се однесува на секој оној кој ја отвори оваа статија - дали од љубопитност, дали од лицемерие или...

Извадоци од стихозбирка "Темјанушка"

ОЧЕКУВАЊЕ Стрела исфрлена по реката создавам бунар да ја уловам, да се разгорам кај тебе сакам да шетам од љубов низ едни градини бели...

Карневалот во село Ратево

Длабоко во пазувите на Малешевските Планини, во срцето на Малешево, чука духот на традицијата, чука духот на предците... Тука, во Ратево, живее митот за...

Ивона Дамеска – Ида | Мирис на јасмин

МИРИС НА ЈАСМИН Во собата темна, штом кандило одненадеж светна, на софата мала, се покажа силуета, од една девојка млада. Додека дождливата капка, шепотејќи тивко паѓаше од олуците и нежно...

Потрошив илјада години

Чувај ми ја тишината како аманет од мене. Избледи ги сите слики што ги чував под коскиве , зошто еднаш ти ми рече: „наше...

Лето во есенски лисја | Фросина Анѓелкоска

Сувост. Во воздухот. Во гранките. Во боите. Во утрата. Во ветрот. Сува сувост. Во влажната пареа од црното небитие што ми ги стоплува гласните жици на изгрејсонце. Во излитени метафори стокмени од...

Како да станете поет: Тајната на поезијата

Кога за момент ќе заборавиме на бучниот свет кој не опркружува и се фокусираме само на нашот здив или нашиот пулс ќе станеме свесни...

Смрт на еден песимизам

Може ли некој да го покрие сјајот на сонцето, а претходно на својата дланка да ја прецрта вечната борба на доброто и злото, без...

Коси од розева волница

Ќерка ми се вика Солза. Солза - како капката што ми виснуваше од крајчето на окото додека со стиснати заби ѝ давав род. Солза - како...