За Љубовта…

Зарем Св. Валентин е потребен за да си покажеме колку се сакаме? Сакајте ја, не само на Св. Валентин, ами секој ден, секој миг... Кога...

Да имав повеќе храбрoст, па да ти признaв…

Боли, ти ја кине душичката, но онака бавно, самозадоволувајќи се ти ги парализира мислите, влегува во секоја пора од твојата кожа, го одзема секој...

Сакам кога…

Сакам кога... неочекувано ќе ми се јавиш и во рок од една секунда ќе ми кажеш „те сакам“ и ќе ми спуштиш слушалка. Сакам кога......

Коси од розева волница

Ќерка ми се вика Солза. Солза - како капката што ми виснуваше од крајчето на окото додека со стиснати заби ѝ давав род. Солза - како...

Таа ноќ | Нада Костадинова

Taа ноќ, тој поглед, таа прегратка. Загубено е само она од кое што сме се откажале. Душата на болниот секогаш боли повеќе од коските. Храмот...

За писателот | Верче Карафилоска

Зборовите кои ја расплакуваат душата се зборови на сведоштвото. Писателот најдобро пишува кога пишува за знајното, за она кое му се вовира во омаените...

Писма | Quentin Scribbler

Барав начини да бидам искрен со себе. Ти си одеше на сите страни од светот со заслепувачка светлина под нозете. Додека спиеше во прегратки потешки од окови, јас на...

Сфаќање на љубовта

Постојат многу дефиниции и теории околу тоа што е тоа љубов. Причината за тоа е фактот што секоја личност има свое сопствено искуство со...

Амберно сонце | Фросина Анѓелкоска

Ослепен од магливиот мрак на сопствениот ум, човек не знае да види амберно сонце. Можеби е суптилен премин од разум кон неизмерно малигно битисување,...

Гулабот од 6ти спрат

Полуапстрактните, недоразбудени шари од сонце на бетонските коцки си го наоѓаат патот кон нашите прагови. Бетонот, несвесен колку кондури и покондурени ќе го изгазат...

Потрошив илјада години

Чувај ми ја тишината како аманет од мене. Избледи ги сите слики што ги чував под коскиве , зошто еднаш ти ми рече: „наше...

Нештата со душа

Ги сакам нештата со душа. Така и ги гледам за целосно да ги доживеам. Секогаш се надевам дека таа моја особина која на многу...

Лето во есенски лисја | Фросина Анѓелкоска

Сувост. Во воздухот. Во гранките. Во боите. Во утрата. Во ветрот. Сува сувост. Во влажната пареа од црното небитие што ми ги стоплува гласните жици на изгрејсонце. Во излитени метафори стокмени од...

Она малку…

Секогаш се чувствував исто крај тебе, Непријатно. Како непоканет гостин во растурена соба, како стомачен вирус, летна настинка, телефонски повик во незгодно време. Непријатно како недостаток на пари пред да платиш...

Неговите стари валкани чизми

- Периоди се тоа... знаеше да каже и да ја наведне главата и да си ги погледне своите извалкани чизми и да се насмее....

Старецот со сините очи

Можеби последната насмевка ќе ѝ значеше најмногу на целиот свет и ќе ја чуваше и паметеше секогаш кога ќе посакаше да се почувствува како...