Ви го претставуваме најмладиот астроном на светот. Станува збор за Том Вег, петнаесетгодишното момче на кое што му успеа нешто за кое што повеќето астрономи може само да сонуваат. Тој откри нова планета во сончевиот систем. Планетета моментално го носи бројот “WASP”-142 (бидејќи е 142 планета откриена со помош на овој проект. Се наоѓа на околу илјада светлосни години од Земјата и припаѓа во класата на егзопланети пошироко познати како “Жешки Јупитери”. Името го добиле поради нивната големина исто колку планетата Јупитер, но за разлика од него тие орбитираат многу блиски до својата ѕвезда. Атмосферите на овие планети се многу егзотични и со многу високи температури. Инаку јунакот на оваа наша сторија ја посетувал научната програма на универзитетот Кил во Велика Британија. Прегледувајќи ги податоците на проектот “WASP”, тој забележал мали точки во светлината на една звезда предизвикани од мистериозна планета којашто поминувала пред неа. Погледнете!b276e78805e8a73c6acaf606900864fe_L

1-hubbletraces

1280px-WASP-12b_NASA

55-cancri-e

1567

This artist's concept shows a cloudy Jupiter-like planet that orbits very close to its fiery hot star. NASA's Spitzer Space Telescope was recently used to capture spectra, or molecular fingerprints, of two "hot Jupiter" worlds like the one depicted here. This is the first time a spectrum has ever been obtained for an exoplanet, or a planet beyond our solar system. The ground-breaking observations were made with Spitzer's spectrograph, which pries apart infrared light into its basic wavelengths, revealing the "fingerprints" of molecules imprinted inside. Spitzer studied two planets, HD 209458b and HD 189733b, both of which were found, surprisingly, to have no water in the tops of their atmospheres. The results suggest that the hot planets are socked in with dry, high clouds, which are obscuring water that lies underneath. In addition, HD209458b showed hints of silicates, suggesting that the high clouds on that planet contain very fine sand-like particles. Capturing the spectra from the two hot-Jupiter planets was no easy feat. The planets cannot be distinguished from their stars and instead appear to telescopes as single blurs of light. One way to get around this is through what is known as the secondary eclipse technique. In this method, changes in the total light from a so-called transiting planet system are measured as a planet is eclipsed by its star, vanishing from our Earthly point of view. The dip in observed light can then be attributed to the planet alone.  This technique, first used by Spitzer in 2005 to directly detect the light from an exoplanet, currently only works at infrared wavelengths, where the differences in brightness between the planet and star are less, and the planet's light is easier to pick out. For example, if the experiment had been done in visible light, the star is so much brighter than the planet that the total light from the system would appear to be unchanged, even as the planet disappeared from view. To capture spectra of the pla

Коментари

коментари

СПОДЕЛИ
Претходна објава„Bollore Bluesummer“ – уметноста на Peugeot и Bollore
Следна објаваОд Валентино со љубов
Комуникативна, весела, оптимистички настроена. Со повеќе од солидни познавања на класичната уметност и со исклучителнo познавање на француската мода и стил на живеење, Маја ја презентрира убавината на уметноста во посебните мигови на секојдневието, нагласувајќи го акцентот на идиличните егзотични патувања. Нејзина омилена изрека е "Смејте се, ништо не е повредно од насмевката".

НЕМА КОМЕНТАРИ